National Anthems: Home | Africa | Americas | Asia | Australia&Oceania | Europe | Olympic Anthem |

 
Passports: Home [ Africa ] [ Americas, Australia & Oceania] [ Asia] [ Europe] [ Other documents
Travel:
[Europe] [ Asia ] [ USA-Canada ] [ Latin-America ] [ Africa ] [ Australia ] [ Carabben ] [ Air ] [Cruises ]
Forum
Live chat




Subject: Re: Prince Charles says ban McDonald's food Posted on: Fri, 02 Mar 2007 18:56:57 +0100

On Fri, 02 Mar 2007 18:40:40 +0100, Magda wrote:

>On Fri, 02 Mar 2007 18:25:22 +0100, in rec.travel.europe, Martin
>arranged some electrons, so they looked like this:
>
> ... On Fri, 02 Mar 2007 18:17:02 +0100, Magda wrote:
> ...
> ... >On Fri, 02 Mar 2007 18:12:01 +0100, in rec.travel.europe, Martin
> ... >arranged some electrons, so they looked like this:
> ... >
> ... > ... On Fri, 02 Mar 2007 18:10:19 +0100, Magda wrote:
> ... > ...
> ... > ...
> ... > ... > ... Do we have to wait for the fat lady to croak?
> ... > ... >
> ... > ... >A loooooooooooooong time.
> ... > ...
> ... > ... The diva has been plonked.
> ... >
> ... >Then, why do you ask?
> ...
> ...
>
>You are dead.

Van Flipscheuten komt thuis van zijn werk en ipv eten zegt zijn vrouw, kom
we gaan nu naar bed ik wil .. Van Flipscheuten denkt van "wat is dit" maar
goed hij sukkelt achter zijn vrouw de trap op.
Na circa 5 minuten is zijn vrouw het zat en bitst hem toe "is dat alles, kun
je niet het Japans vleugeltje doen?"
Japans vleugeltje???????????? roept van Flipscheuten, wat is dat nou weer.
Nou zegt zijn vrouw kleed je maar weer aan, ga de straat maar op en zoek dat
eerst maar eens uit. Pas als je weet hoe het Japans Vleugeltje gaat mag je
bij me terugkomen.
Hoe ouder hoe gekker denkt van Flipscheuten, hij kleedt zich aan en gaat met
een hongerig gevoel de straat op, want tja een hap te vreten had ie nog niet
gehad.

Dus maar eerst even naar de Mac, terwijl hij wacht op zijn bestelde Bigmac
menu met een large shake vraagt hij aan de bedrijfsleider "meneer weet u
misschien hoe het Japans vleugeltje gaat? Waarop de bedrijfsleider als aan
de grond genageld blijft staan en langzaam naar van Flipscheuten opkijkt en
hem vriendelijk edoch met een doordringende blik verzoekt onmiddellijk het
pand te verlaten, hij voegt er nog aan toe dat er over dat onderwerp niet
wordt gesproken bij Mac Donalds.
Ja maar.... nog voor van Flipscheuten zijn zin kan afmaken komen er vanuit
de keuken twee grote hamburgerbakkers die van Flipscheuten bij kop en kont
pakken en hem horizontaal het restaurant uitwerpen, gevolgd door een Big Mac
menu en een large shake.
Nou ik heb in ieder geval te eten denkt van Flipscheuten. Nadat hij zijn
maaltijd heeft verorberd houdt hij een taxi aan en zegt tegen de chauffeur
dat hij naar het centrum wil.
Onderweg vraagt hij aan de chauffeur of deze misschien weet hoe het Japans
vleugeltje gaat, de chauffeur jankt zo hard op de rem dat van Flipscheuten
voorin belandt terwijl hij achterin zat.
"Eruit" schreeuwt de chauffeur hem onderwijl met pepperspray in het gezicht
spuitend. Rollend van pijn rolt van Flipscheuten over het asfalt. Het Japans
vleugeltje denkt van Flipscheuten, hoe komt dat mokkel, verwijzend naar zijn
vrouw, daar nou weer aan. Maar zijn nieuwsgierigheid is gewekt en hij neemt
zich voor dat hij koste wat het kost erachter zal komen wat het is.

Nadat hij weer een beetje is bijgekomen van de pijn begeeft zich hij lopend
naar de stad, waar hij de eerste de beste kroeg ingaat die hij tegenkomt,
hij klimt op een barkruk en bestelt meteen twee biertjes. Hij bekijkt de
barkeeper en denkt "nou die ziet er schappelijk uit, die is voor rede
vatbaar".
Dus hij vraagt aan de barkeeper of hij weet hoe het Japans vleugeltje gaat.
Inderdaad voor wat betreft de barkeeper had hij gelijk, maar voor dat deze
iets kan zeggen, grijpen de twee kerels die naast hem zitten van
Flipscheuten in z'n nek en smijten hem de straat op, waarbij hij nog enkele
trappen nakrijgt. En paar toevallige voorbijgangers willen van Flipscheuten
te hulp schieten, maar nadat zij van de uitsmijters vernemen waarom zij van
Flipscheuten op straat hebben gegooid, beginnen ook de voorbijgangers
enthousiast op van Flipscheuten in te beuken "vuile viespeuk" roept een van
hen nog.

Het duurt minimaal een kwartier voordat van Flipscheuten weer een beetje bij
zijn positieven is, hij krabbelt overeind, fatsoeneert zijn kleding en
vervolgt zijn weg door het centrum.
Waar naartoe denkt hij, waar zouden ze het kunnen weten, iemand moet het
weten, zijn vrouw had er ten slotte ook van gehoord en zij is blond.
In de verte ziet hij roodlicht, tjakka, dat is het, de hoeren die moeten het
weten. Met herverkregen zelfverzekerdheid baant van Flipscheuten richting
het rode licht.
Even later loopt hij langs de etalages met vrouwelijk schoon, hij vindt het
moeilijk kiezen, wie van hen zou het Japans vleugeltje kennen, wist hij het
maar. Plotsklaps ziet hij een klein oriëntaals vrouwtje zitten in een zwarte
doorschijnende outfit, mmmm, denkt hij, die ziet er best een beetje Japans
uit die zou het kunnen weten.
Hij tikt op het raam en zij geeft hem een teken dat hij binnen kan komen.
"Zeg maar wat je graag wilt, schat ik doe bijna alles", zegt ze in plat
Amsterdams. Dus toch niet zo Japans als hij dacht. Maar goed hij was nu toch
binnen en ze deed tenslotte bijna alles.
"Nou eh... "stamelt van Flipscheuten,"ik zou eh eigenlijk eh....." ""zeg het
maar,
hoor je hoef je niet te schamen doe maar of je thuis bent." "Goed, kent u
het
Japans vleugeltje..............."
Zoals Uma Thurman in Kill Bill springt deze Japans schone door de lucht,
slaakt een kreet en raakt met haar linkervoet van Flipscheuten precies tegen
zijn borstkas waardoor hij met kracht naar achteren wordt verplaatst en
tegen de deur kwakt. Nog net ziet hij achter in de kamer een deur opengaan
en ziet twee ruige types op hem afkomen, maatje kleerkast. Beide grijpen zij
van Flipscheuten bij zijn kladden en voor de tweede maal die avond wordt hij
hardhandig op straat gesmeten. Je perversiteiten leef je maar thuis uit
smeerlap, zegt een van de kleerkasten. Ja dat is het hem nou juist brabbelt
hij terug.
Wat nu, wat nu, hij weet het niet meer en slentert doelloos door de stad.
Toevallig passeert hij een reisbureau en werpt een blik in de etalage.
Retourtje Bangkok nu voor EUR666,-. Dat is niet duur denkt hij. Hij besluit
voor de deur te gaan liggen tot het reisbureau weer opengaat om die reis te
boeken.
Van Flipscheuten is er van overtuigd het antwoord op het Japans vleugeltje
in Bangkok te vinden.
Afin de volgende dag stapt hij het reisbureau binnen en koopt een ticket
naar Bangkok. Dezelfde dag nog kan hij vertrekken.
Hij houdt een taxi aan en hup hij is onderweg naar Schiphol.

Na ruim tien uur vliegen is van Flipscheuten aangekomen in Bangkok en boekt
in een klein hotel midden in het centrum van Bangkok een hotelkamertje met
een mooi uitzicht... een blinde muur.
Who cares als ik er vanavond achterkom wat het Japans vleugeltje is, dan zit
ik morgen weer in vliegtuig naar Amsterdam, zo denkt hij.
De volgende dag begeeft van Flipscheuten zich naar de hoerenbuurt, hier moet
toch enige expertise zitten denkt hij.
Hij gaat een club binnen en gaat aan de bar zitten en neemt wat te drinken.
Even later gaat een wat oudere vrouw naast hem zitten en biedt hem haar
diensten aan. Van
Flipscheuten draait er niet om heen maar is wel voorzichtig en fluistert in
haar oor of zij het Japans vleugeltje kent. Hij zet zich meteen schrap want
hij verwacht het ergste, tot zijn verbazing staat zij op en zegt tegen hem
om mee te komen. Hij volgt haar naar buiten een gereedstaande auto in.
Zij roept iets onverstaanbaar tegen de chauffeur en ze zijn op weg.
We gaan we naar toe vraagt hij nieuwsgierig, naar het vliegveld antwoord de
vrouw, u gaat ons land verlaten en toont van Flipscheuten haar ID waarop
staat Immigration Service Thailand.
Wees blij dat u mij bent tegen gekomen, dat u mij die vraag gesteld heeft,
nu kunt u dit land levend verlaten. Hetgeen waar u om vroeg is bij Wet
verboden in dit land, er staat de doodstraf op.

Hij krijgt toestemming om zijn ticket Amsterdam om te boeken in een ticket
naar Tokio.
De vrouw raadt het hem af maar wenst hem desondanks succes.
Totaal in de war stapt van Flipscheuten in het vliegtuig, hij denkt aan zijn
vrouw, hoe komt ze er toch bij.

Na een turbulente vlucht landt hij midden in de nacht in Tokio waar hij
meteen het nachtleven induikt. Hij zal en moet erachter komen wat nu het
Japans vleugeltje is.
Hij gaat een Geishatent binnen slaat gelijk vier sake's naar achteren, voor
moed zullen we maar denken.
Op het podium ziet hij een opdraaipop dansen, u weet wel een Japanse dame
met zo'n grote strik op haar rug die eruit ziet als een opdraai sleutel.
Van Flipscheuten, al behoorlijk aangeschoten, gooit wat geld voor haar
voeten en zij lacht hem vriendelijk toe. Na haar act komt ze naast hem
zitten en ze kletsen wat met elkaar.
Maar hij wil maar één ding, dus via allerlei onderwerpen zoals Japanse
vliegers, sushi en sashimi noemt hij langs de neus weg het Japans
Vleugeltje.
Als door een wesp gestoken schreeuwt dat Japanse draaiorgel de hele tent bij
elkaar. Onmiddellijk verschijnen daar een paar Sumo worstelaars die vragen
wat eraan de hand is. Waarop zij iets tegen hen in het Japans roept.
Van Flipscheuten probeert nog weg te komen maar heeft geen schijn van kans.
De honderdvijftig kilo wegende hapklare brokken duiken boven op hem. Hij
voelt pijn, pijn en nog eens pijn en daarna krijgt hij geen lucht meer, het
wordt hem zwart voor de ogen.......... het is donker en het wordt stil om
hem heen.

Stemmen, op de achtergrond hoort hij stemmen, langzaam maar zeker komt hij
bij zijn positieven, hij opent zijn ogen en ontdekt dat hij op een
ziekenhuiskamer ligt.
"Ah", goedemorgen van Flipscheuten eindelijk wakker, zegt de man in klip en
klaar Nederlands.
De dokter vertelt hem dat hij twee weken geleden met een speciale vlucht
vanuit Japan teruggevlogen is naar Nederland. Hij had dus al die tijd in
coma gelegen.
Van Flipscheuten, zegt de dokter, het gaat niet goed met u heeft hooguit nog
een paar dagen.
Als ik nog iets voor u kan doen?
Van Flipscheuten interesseert het allemaal niet meer en zegt: "Dokter
alstublieft één ding, ééntje maar, verteld u mij alstublieft wat het Japans
vleugeltje is".
De dokter trekt wit weg en verlaat de kamer en gaat linea recta naar zijn
chef geneesheer en legt het verzoek van van Flipscheuten voor.
Hij gaat zeker dood, dat weet je zeker? vraagt de chef, absoluut geen
twijfel mogelijk, zegt de dokter.
Er valt een moment stilte................. ok voor deze ene keer maken we
een uitzondering, we gaan het hem vertellen, zegt de chef.
Ze bereiden zich geestelijk voor en begeven zich dan naar de kamer waar van
Flipscheuten ligt.
Ze komen de kamer op ............. ..............................
Waar de aanwezige zuster hen meedeelt dat van Flipscheuten zojuist is
overleden.



--

Martin